-Küçük bir park. Hayatımın anlamını çözmeye çalıştığım bir park. Soğuk beton, zulada karanlığın gizlendiği yeşil-karanlık bir park. Duymak istemediğin, görmek istemediğin her şeyden kaçıp kendine...
Üç: oluşamıyorum!Üç: nedir ki bu al geçişlerim?İki: olacak gibi…Bir: hazır mısınız?Sıfır: var olan ben miyim?Eksi bir: bitiyorum.Eksi sonsuz: düşüyorum, bitiyorum, tükenmiyorum, başım ağrıyor…Bir meşe, bir...
hali hazırda radığımız yığınla şey bizden kaçarken, biz belki de ruhumuzun tranvayına takılan çocukları def ediyoruz bir gece vakti raylarımızdan... sonra sonrası olmayan tüm gerçeklerde...